Mams in Hong Kong

Als het gezellig is vliegt de tijd voorbij. Een bekende uitspraak die ik hier iedere keer maar weer ervaar. Inmiddels is mamma al weer op de Nederlandse aardbodem.
In Hong Kong heb ik de afgelopen week weer eens flink de toerist (met mamma) en gids tegelijk uitgehangen...

In vijf dagen hebben mams en ik wel zo'n beetje alle hoogtepunten van Hong Kong aangedaan: van de tram tot de minibus, hiking tot de EscalatorWalk in Soho, locaal eten op straat tot gezellige westerse restaurantjes, Universiteit tot Macau. Trouwens kon tijdens onze trip ook mijn laatste streep gezet worden door mijn to-do lijst. Deze streep bedekte de Big Buddha. Naast al de toeristen hotspots hebben we nog iets mee kunnen krijgen van het kerstleven in Hong Kong wat (zoals bijna alle dingen lijkt het wel) ook weer niet vergelijkbaar is met Nederland. In Nederland
zitten mensen gezellig met de familie thuis om gezamelijk te eten.

Hong Kong is anders!
Op kerstavond waren de straten in Hong Kong bezaaid met mensen zoals een koninginnedag in Amsterdam is...mensen-mensen-mensen overal om je heen! Op Eerste Kerstdag leek het weer een 'normale' dag: de winkels open, de bouw gaat door en natuurlijk weer net zo druk op straat. En tweede kerstdag, tjah die bestaat hier dus niet!

Niet alleen in Hong Kong heeft ons ' toeristenreisje' plaatsgevonden. Ook een dagje Macau stond op mijn programma. Beetje ronddwalen door de straten, en natuurlijk 's avond de casino-lichten bewonderen van het 'Las Vegas van Azie'. Dit vakantieoord voor Chinezen is populaire omdat het hier de enige plek is in China/Hong Kong waar het legaal is om te gokken (buiten de Horse racing in Hong Kong) en chinezen zijn toch wel echte risky-takers!
Maar Macau heeft meer; gezellige straatjes, toeristen hotspots en leuke achterwijkjes. Na een dag lekker in Macau rondgeslenterd te hebben zijn we met de ferry 's avonds weer terug gegaan naar Hong Kong.

Vrijdag heb ik mams afgezet op het vliegveld en ben ik op mijn weg terug naar mijn hall nog even een drankje gaan doen met Asher (Australie) die zich op dat moment op Nathan road bevond. Alle exchanges om me heen zijn inmiddels allemaal weer de wijde wereld in vertrokken: naar huis of op reis. Het einde van mijn Hong Kong avontuur komt nu toch echt steeds meer in zicht. Mijn kamer begint leger en leger te raken en afscheidjes zijn al voorbij of komen dichterbij. Gisteren had mijn Unit (18/F en 19/F) voor mij en James (Australie) een Farewall Party georganiseerd: Brazil Barbeque - internationaler kan het niet :)... Het komt echt dichtbij!

Morgen is het zover. Dan begint mijn Thailand-Laos-China-tripje!
Via deze website probeer ik jullie een beetje up-to-date te houden met mijn reisbelevenissen en ik ga proberen jullie ook zo nu en dan van een leuk plaatje op deze weblog te voorzien...

Een hele dikke knuffel...
...en een nog groter bedankje voor alle lieve kerstkaartje/mailtjes die ik van jullie allemaal gekregen heb!

xx

The End of University of Hong Kong

Bij deze verklaar ik dat mijn aftrap van mijn vakantie gisteren plaats gevonden heeft.

De laatste loodjes zijn voorbij en hopelijk ingekopt...
Deze loodjes waren wel iets zwaarder dan ze in Amsterdam zijn. Soms vroeg ik me ook wel eens af hoe ik het voor elkaar ging krijgen om alles in mijn hoofd te pompen voor de tentamens.
Dat niet alleen - ga de strijd maar eens aan met locals tijdens tentamen periodes (of misschien ook wel gedurende het semester) slaap inruilen voor studeren en elke vorm van een sociaal leven ontwijken.

Studeren aan de HKU is niet zomaar voor iedereen weggelegd hier. Alleen de top kan in de University of Hong Kong een plaatsje bemachtigen. Voor mainland studenten komt er zelfs nog bij dat ze eerst een jaar in China gestudeerd moeten hebben (met goede resultaten natuurlijk) voordat ze bij de HKU binnen kunnen komen. Om de concurrentiestrijd nog eens een extra impuls te geven werken ze met het welbekende curve-systeem. Dat betekent dus dat je medestudenten invloed hebben op jouw cijfers. Alleen de top van de curve krijgt een A.
Studenten nemen niet zomaar genoegen met een C (of een B), aangezien dit hun kansen op de arbeidsmarkt wel degelijker verkleint...

Het leven van een exchange bestaat natuurlijk uit veel meer dan strijden voor een A. Zo doet het leven hier van mij. Toch heb ik de laatste week behoorlijk ijverig aan mijn studie gezeten, in de hoop toch op zijn minst één Atje binnen te halen. Nu maar wishing, hoping en praying.....

Maar een exchange student zou een exchange student niet zijn als die toch nog een beetje geniet van alles wat reilt en zeilt in Hong Kong. Het bijna laatste puntje van mijn 'to-do-lijstje' kwam aan bod: THE Peak en op naar de peak met THE Peak Tram. Deze Tram is de steilste tram in d wereld en bestaat al vele jaren. Je raad het al, een echte attractie in Hong Kong. Schande dat ik dit pas na 4 maanden van mijn lijstje kon strepen dus.

Met een groep exchanges zijn we afgelopen weekend ook naar een balletvoorstelling geweest: The Nutcracker. Uit mezelf zou ik daar nou niet voor gezocht hebben - maar ik ben blij dat andere mensen met zulke goede ideeën komen. Werkelijk, alsof ik me in een sprookje bevond...tot ik me weer na de voorstelling realiseerde dat ik de volgende dag toch echt weer moest studeren voor mijn tentamen ;)..
Eigenlijk bevind ik me nu weer opnieuw in een sprookje: wow, een vakantie tot maar liefst 4 februari. Een bescheiden vreugdenfeestje hebben Jen en ik gisteren dan ook in Soho gevierd...

Maar toch bescheiden, want het einde van het semester aan de University of Hong Kong is toch wel een echt een tweestrijd. Dat de tentamens over zijn, betekent dus ook dat studeren aan de HKU ook verleden tijd is. EN hoewel studeren aan de University of Hong Kong soms wel aardig 'zwaar' kan zijn is het toch ontzettend gaaf en gezellig met de exchanges! *Snik*

Gelukkig is het eind voor mij nog niet inzicht om Hong Kong al te verlaten. Komende week ga ik eens lekker met mijn mams de toerist hier uithangen.


Uit betrouwbare bronnen heb ik begrepen dat het op dit moment wit is in Nederland. Hopelijk een witte kerst voor jullie. Eén ding is zeker: voor mij word het geen witte kerst. Stiekem hoop ik eigenlijk op gezellige zonnestraaltjes.
Ik wens jullie: HAPPY X-MAS!

Knuffel

Ienemienemutte....

Ienemienemutte, dertig dagen, meer dan tien verschillende landen, ienemienemutte waar ga ik belanden.... Singapore, Malaysië, China, Zuid-Korea, Thailand, Vietnam, Laos, Cambodja - en zelfs dat zijn nog niet eens alle landen die door kunnen gaan voor mijn 'mogelijke reisbestemmingen'. Azië heeft zoveel keus - maar mijn tijd is beperkt.

Dagen geleden zweefden deze landen door mijn hoofd en streden tegen elkaar om uitgekozen te worden voor mijn volgende reisplan. Maar inmiddels is de keus gemaakt en mijn ticket geboekt.
Zondag 30 december vlieg ik naar Bangkok - Thailand - en tref ik Anna (Duitsland). Drie dagen later zullen Thomas (US) en Hoe-Sen (Duitsland) zich bij ons reisgezelschap voegen en vertrekken we verder de Aziatische wereld in. Vanuit Bangkok reizen we op en steken vervolgens de grens van Laos over om een weekje rond te dwarrelen in het onbekende Laos. De planning is om via Laos weer de grens over te gaan en Zuid-China in te gaan. Vanuit China reizen we terug in de richting van Hong Kong. Zodra de datum op 27 of 28 januari is aangekomen vertrek ik terug met de nachttrein naar Hong Kong - waar ik me dan ook mag bevinden in China. Gedetailleerde locaties kan ik niet geven - omdat dat ook voor mij nog één grote verassing blijft...
Kortom: Hong Kong-Thailand-Laos-China-Hong Kong

Trouwens, er is meer intercontinentaal nieuws: Mams komt me opzoeken met kerst in Hong Kong.. Nadat ze twee weken in China rondgestruind zal hebben komt ze in 6 dagen Hong Kong ontdekken - dus toeristengedrag in Hong Kong vindt komende maand ook nog plaats..

Mochten er Do en Don'ts in jullie hoofd ergens verstopt zitten die betrekking hebben op Thailand, Laos, China of Hong Kong - stuur ze richting Hong Kong!

Liefs, Marion

Ps. Al jullie lieve berichtjes - en pepernoten ;) - maken me blij! Thanks..

December op de Kalender!

Inmiddels is het al weer december op de kalender.
Nog 3 nachtjes en Sint loopt over alle daken,
om lieve kinderen blij te maken;
schoentjes vol cadeautjes, pepernoten en marsepein,
het mag een echte Nederlandse traditie zijn.

Nederlands, dat is het zeker! Zo Nederlands dat ik zelfs hier in de winkels, bakkers of waar dan ook geen pepernoten te vinden zijn. Dus eet er allemaal maar eentje extra voor mij!

Afgelopen weken werd het toch echt eens tijd om aan mijn 'Wat ik nog wil doen in Hong Kong' lijstje te gaan werken. Theoretisch zou ik dit lijstje al lang vol vinkjes kunnen hebben - maar je weet hoe dat gaat - 'nog genoeg tijd om te doen' denk je iedere keer -- totdat je ineens beseft dat je toch echt nog maar 30 dagen in Hong Kong bevindt. Dat moment kwam bij mij dus vorige week. Dus ben ik actief op pad gegaan om te kunnen strepen.

Mijn eerste streep kon ik zetten door 'the new territories bezoeken'. The new territories is een deel van Hong Kong wat meer noordelijk ligt en wordt vaak gezien als een meer rustig deel van Hong Kong. Sherin (uit Maleisië), floormate, heeft afgelopen 5 jaar in de new territories (in Sha Tin) -waar haar ouders nu ook wonen- op een international school gezeten. Elke zondag gaat ze daar nog naar een kerkviering met al haar highschool vrienden en daarna lunchen. Ze nodigde mij uit om twee weken geleden - toen ze zelf ook zou optreden (zang)- mee te gaan. De viering was één grote entertainment vol muziek en gezelligheid en de lunch was zelfs nog meer dan dat. De sfeer op zo'n school of tussen internationale studenten is net een wereld van exchanges bij elkaar. Grote gezelligheid en openheid..
Nog geen week later bevond ik me weer in Sha Tin. Youjung (uit Thailand) -floormate-, Sherin en ik zijn naar Sherin's highschool geweest, omdat daar een internationale markt was. Toen ik door de school liep had ik echt het gevoel dat ik niet meer in Hong Kong was. De school is toch wel een aardige afspiegeling van een westerse school - waar de blanke gezichten ook in de meerderheid zijn. Ik voelde me er meer dan thuis - maar eigenlijk geldt dat voor heel Hong Kong wel..

Mijn tweede streep kon ik zetten door 'Horse Racing'. HongKongers zijn gek op gokken. Dat had ik in Macau -het gokkers-Mekka van Azië- al ontdenkt in mijn eerste week... Maar dat werd me wederom maar weer al te goed duidelijk in Happy Valley - het oord waar de races gehouden worden. Aparte krantjes bestaan er voor de statistieken van de paarden, waar je op in kan zetten, en deze krantjes worden dan ook zo doorgespit alsof het studieboeken zijn. Na een korte blik genomen te hebben in de statistieken dacht ik maar eens een gok te nemen. Als mijn paard op nummer 1, 2 of 3 zou komen zat ik goed -- maar helaas. Kwam het omdat ik gewoon ongeluk heb in gokken - omdat ik niet de chinese kranten vol met statistieken bestudeerd had als een studieboek - of omdat mijn paard zijn dag niet had?

Het meest hilarische van afgelopen week vond afgelopen maandag denk ik wel plaats - onder de naam 'Superpass diner'. Een traditie van HongKongU. Competitief dat het hier is - gaat bijna iedereen wel voor een A of een B. Maar hoe doe je dat? Mijn advies is studeren - studeren - studeren - zoals de chinese gokkers de krantjes vol paarden statistieken doornemen. Aan de University of Hong Kong hebben ze daar nog een toevoeging op...: Cutting the Piglet.
Kun jij het biggetje (of het deel wat je voor je neus hebt liggen) in één keer doorhakken -dus zonder je bijl van het biggetje te halen- dan ben jij verzekerd van een superpass. Dus dat betekent je examens halen met een gemiddelde van een B of hoger.
Op het moment dat het mes op de big zat maar het niet helemaal doorgehakt was sprongen alle jongens richting de tafel om je te helpen het door te hakken zonder het mes van de big af te halen... Ik constateer hier een sterk verband tussen kracht en een superpass - volgens deze traditie! Een simpele studie zal deze relatie waarschijnlijk snel genoeg onderuithalen - maar tradities zijn tradities en tradities zijn herinneringswaardig!

Afgelopen woensdag was het Youjung's verjaardag. Verjaardagen zijn hier in overvloed. Best raar eigenlijk - want iedereen is toch maar 1x per jaar jarig ;)! In Lan Kwai Fung een drankje gedronken op Youjungs verjaardag. Tegelijkertijd had ik kennis gemaakt met DE grote escalator straat in Soho - dit is de langste straat met roltrappen in de Wereld.. Samen met Sherin heb ik een klein voorproefje genomen op deze trappenlopers - maar afgelopen zaterdag mocht ik de streep dan echt zetten. Na met Thomas (US) in Soho gegeten te hebben zijn we naar de start gelopen van onze roltrappentocht. Maar liefst 20 minuten hebben wij van deze automatische vervoerstraat gebruik gemaakt om het einde te bereiken. Aangezien de roltrappen alleen maar de heuvel op gaan - hebben we toch echt zelf de stappen moeten zetten op de trappen om weer van de heuvel af te komen.


Na de escalator tour vrijdag was het tijd voor inside amusement. Clubbing in Lan Kwai Fung - een zeer geslaagde avond. De volgende ochtend kostte het me toch wel echt wat moeite om mijn bed uit te komen voor een college - verklaring: een college op zaterdag om half 10! Maar gedisciplineerd als ik was heb ik alles bij elkaar geraapt om toch richting HongKongU te lopen. Na de college heb ik er alle energie uitgegooid in mijn U-team hockeywedstrijd. De eerste wedstrijd en tegelijkertijd de laatste voor mij - tegen Highschool uit Singapore. Onze teamkwaliteit werden in deze wedstrijd voor de eerste keer getest en dat verklaarde dan ook wel deels ons verlies. Wow - ik kan niet wachten tot zaalhockey weer in Amsterdam!

Zaterdagavond was een groot Fins kinderfeestje. Wist jij dat Nokia van Finland kwam? Of wist jij dat het echt kerstverhaal niet uit Amerika is - maar uit Finland? Of heb je wel eens proberen finse woorden op een finse manier uit te spreken? Fins gegeten? Waarschijnlijk heb je niet alle vragen met 'ja' kunnen beantwoorden. Net zoals ik het had geantwoord - voor dit feest. Maar nu ben ik van meer dan alles op de hoogte... Entertainment op zijn hoogtepunt inclusief hoog bezoek van Santa Claus!

De strepen zijn gezet en nog enkele to-do dingen zijn nog niet voorzien van een streep. Eén ding is zeker - daar komt ook een streep nog door. Maar eerst studeren komende week - want volgende week starten te finals......

(Kusje) Marion

Hong Kong en het Studentenleven

In Nederland is het Studentenleven vooral een off-campus leven. Praktisch gezien bevind je je alleen rondom de universiteit als je colleges hebt. Soms dan zelfs bevind je je eigenlijk ergens anders dan waar je je zou moeten bevinden. Als ik de uren zou moeten tellen per week denk ik dat ik op een kleine 20 uur uit kom, maximaal.

Als ik de uren in Hong Kong aan de universiteit zou tellen kom ik misschien wel op 40 uur uit. Het Hong Kongse studenten leven is vaak echt een on-campus leven. De meeste studenten leven allemaal in een Hall en onlosmakelijk ben je dus al meer verbonden met de universiteit. Daarnaast is koffiemeeten in Starbucks (sinds Starbucks in mijn leven is gekomen lus ik koffie - dus Coffee Compagnie in Amsterdam; Maartje, Liane, Marije, Judith, Jael?), studeren in de bieb, 's avonds eten op de Universiteit en chillen of films kijken in de GlobalLounge is bijna een ritueel hier in Hong Kong. Soms lijkt de universiteit wel een leerinstituut en entertainmentbedrijf tegelijk :)..

Sport en veel andere activiteiten zijn vaak allemaal op een of andere manier gelinked aan de Universiteit. Om maar een greep te doen; hockeyen in het Universiteitsteam, Europees Filmfestival, zwemmen in het buitenzwembad van de Universiteit, gratis dokterbezoek op campus etc. De faciliteiten van deze universiteit zijn echt niet voorstelbaar in Nederland. Student zijn aan de HKU is luxe! Maar goed daar staat natuurlijk iets tegenover - studeren, studeren en nog eens studeren.

In de colleges en op de campus heerst echt een studiecultuur. Veel mensen zie je overal om je heen werken aan essays en studeren. Hoewel je de exchanges vaak meer ziet koffie leuten en ontduiken aan colleges zijn de meeste locals erg actief in de studie. Soms hangt er ook een competatieve sfeer als je je tussen de locals bevind. Aan een exchange is het eigenlijk niet meer dan normaal te vragen 'hoe ging je mid-term - wat had je?'. Maar die vraag is taboe als je je richt tot lokale studenten. En als je het doet krijg je vaak een antwoord van 'Was wel oké OF Daar heb ik het liever niet over'. Dus dan weet je het wel - vraag maar niet door - antwoord krijg je toch niet.

Zoals ik de universiteit in Amsterdam met vrijheid vergelijk - ontbreekt hier bijna elke vorm van vrijheid. Tutorials zijn vaak verplicht (inclusief aanwezigheidlijst), homework of wekelijkse assignment, mid-terms en verschillende essays beperken je vrijheid van studeren hier in grote mate. Zelfs in de Hall is je eigen regels maken (lees; vrijheid hebben) ook niet altijd even makkelijk: je moet je iedere keer in- en uitchecken met je studentenpas en na 11 uur is het niet meer toegestaan bezoek op je kamer te hebben. En regels zijn regels hier...

Nog 3 weken - dan staan de final exams al weer voor de deur!
Maar tot die tijd probeer ik nog lekker de vrijheid op te zoeken....

Kusje,
Marion

Het Hong Kongse Leven!

Mijn volgende agenda bladzijde is weer omgeslagen, dus dat betekent weer een update op het avonturenweb. Al zijn er honderden andere dingen te doen - of ligt het studiewerk op me te wachten - mijn weblog staat dringend vooraan weer in de rij.

Twee dingen kan ik doen; mijn agenda bladzijden weer terug tevoorschijn halen en wat willekeurige momenten belichten of de manier van leven in Hong Kong beschrijven met hier en daar speciaal voor jullie wat exclusieve weetjes. Ik besluit voor keuze twee te gaan en hopelijk is dit representatief voor de uitkomst van een mogelijke poll tussen deze twee keuzes.

Om maar meteen met de deur in huis te vallen; Hong Kong is Hong Kong en geen China. Oke, officieel is het China maar met een grote uitzonding op de regel. 10 jaar geleden is deze voormalig Britse kroonkolonie terug in handen van China gegeven. Sinds de teruggave heeft Hong Kong de status van Speciale Administratieve Regio. Dit houdt in dat in de meeste opzichten Hong Kong autonoom is. Ondanks dat Hong Kong officieel dus wel China is wil ik het absoluut geen China noemen. Deze mening deel ik met vele andere. Probeer eens tegen een Hong Konger in hart en nieren te zeggen dat hij in een deel van China leeft. Dat zal hij/zij je niet in dank afnemen. Vervolgens kun je opsommingen krijgen van; eigen wet, eigen vlag, eigen munteenheid, eigen taal, eigen paspoort en ga zo nog maar een paar minuten door....
Soms vraag ik me wel eens af hoe dat over 40 jaar moet...
Hong Kong en China als één land; voor mij onvoorstelbaar!

Hong Kong - een stad waar duidelijk zichtbaar is dat het land beperkt is en mensen in overvloed. Niet verbazingwekkend eigenlijk dan dat gebouwen meters de lucht in reizen. Dat kinderen sporten op daken van scholen en tennisvelden / zwembaden vaak ook op hogere verdiepingen te vinden zijn. Dat je vaak al van geluk mag spreken als je een appartement met meer dan 2 kamers hebt. Vraag dan maar niet wat de maandprijs is - want Hong Kong staat met de huisvestigingsprijzen ergens bovenaan de hele wereld.

Vaak wordt Hong Kong een 24/7 stad genoemd. Voor sommige delen van Hong Kong is dat waar - maar natuurlijk zijn er ook wijken die aardig uitgestorven zijn na sluitingstijd. Ach, sluitingstijd is hier dan ook niet 6 maar vaak 10 of 11 uur. De werkweek hier is dus wel even wat zwaarder dan in Nederland. Mocht je dus ooit nog eens beslissen een baan in Hong Kong te nemen; vergeet dan niet dat ze in Hong Kong dagen hebben van wel 9 uur, dat overwerken een welbekend fenomeen is en dat de zaterdag hier dus geen vrije dag is. Echt werken!

Trouwens niet alleen de werkdruk ligt hier wel iets hoger - ook de manier van communicatie of groepwerk en regels is hier wel even aanpassen. Communiceren en groepwerk is zeker niet de sterkste kant van Hong Kongers en lang niet altijd efficient. Over kleine ienemieniepunten volgen vaak al lang urenlange discussies en to-the-point komen is hier zeer zeldzaam.
Misschien ligt het in het karakter van de Hong Kongers- want na een 3 maandelijkse lang durende observatie ben ik er toch wel achter gekomen dat de Hong Kongse mensen niet de meest sociale wezens op aarde zijn en dat openheid ook aardig ver te zoeken is soms. Als je op de markt loopt is sorrie soms al te veel moeite en stoten ze je dus gewoon makkelijk aan de kant. Zelfs de jongen kindjes kunnen er al aardig wat van. Nu kan ik natuurlijk niet generaliseren en ben ik ook wel uitzonderingsgevallen tegengekomen - maar over het algemeen zijn het niet de 'makkelijkste' mensen op aarde..

Dan de regels - die overtreedt je niet in Hong Kong - want regels zijn regels. Een kleine uitzondering op de regel - of noem het maar flexibel zijn- dat komt in Hong Kong weinig voor. Misschien dat ik dit maar met een voorbeeld moet illustreren. Zaterdagavond gingen we met een groep exchanges naar de film - een film waar je ouder dan 18 voor moest zijn; Lust, Caution. Aan de kaartverkoop wilde ze bewijs hebben dat we ouder dan 18 waren. Damn, had ik nu net mijn paspoort vergeten mee te nemen. Maar creatief als ik was een andere oplossing; mijn universiteitspas (met foto) en mijn verzekeringspas samen lieten (1) mijn foto (2) mijn naam en (3) mijn geboortedatum zien. Genoeg dus, dus ik mocht mijn kaartje kopen olé! Maar de pret hield op toen ik bij de kaartjescontrole kwam. Nogmaals werd dezelfde eis gesteld dus daar doken mijn 2 pasjes weer op. Helaas dit keer zonder succes. 'Sorrie dit is geen legaal document' zei de man. Wat? Geen legaal document - bel mijn verzekeringsbedrijf maar op en de universiteit zei ik. Met een beetje logica kun je de (legale) pasjes combineren en heb je (1) mijn foto, (2) mijn naam en (3) mijn geboortenaam. Bovendien, zie ik er niet ouder uit dan 18? Na 10 minuten werd wat rondgebeld en hadden ze een uitzondering. Wat een uitzondering, voor Hong Kongse mensen? Jah, maar eentje waar wel weer iets aan verbonden was. Ik moest alle verantwoordig nemen - dus mocht er iemand komen controleren en mij eruit pakken - dan was het mijn probleem. EN hij moest een kopie hebben - een kopie van mijn pasjes? Why?....
Maar goed oke- 10 minuten later, na ook nog eens mijn camera ingeleverd te moeten hebben - zat ik toch in de film. 10 minuten gemist van de film - maar ach de film duurde nog wel 150 minuten en bovendien ik had me door de Hong Kongse regels weten te sneaken....en Hong Kongse regels, dat zijn pas ECHTE regels!

Hogere werkdruk, minder 'openheid', Hong Kongse regels - oftwel bekend als HET Hong Kongse systeem onder al the exchanges- je raakt er aan gewend. En soms betrap ik mezelf er zelfs op dat je je ook 'Hong Kongs' gedraagd. Zelfs het studentenleven wat ik nu hier beleef is totaal niet te vergelijken is als met hetgene wat ik in Amsterdam beleefde (zie volgende blog). Werelden van verschil. Hoewel sommige verschillen dan misschien wel eens negatief uit kunnen pakken - zijn er nog veel meer verschillen, die meer dan positief uitpakken!

Er Op Los Hong Kongen

Nog steeds Hong Kong ik er op los...
Nu vraag je je misschien af wat 'er op los Hong Kongen' is. Ik kan je vertellen dat het eigenlijk hetzelfde is als 'er op los Amsterdammen' als je in Amsterdam woont. Maar word je daar wijzer van? Nee. 'Ben eens duidelijk, daar worden we wijzer van' - dat zei ik in je gedachten zweven. Daar heb je dan eigenlijk ook wel gelijk in.

Eigenlijk komt het er op neer dat mijn leven in Hong Kong weer lekker zijn gangetje gaat. Dus een leven van colleges, studieactiviteiten, wekelijkse hockeytraining, met vrienden eten en nog steeds alle uithoeken van Hong Kong bezoeken. Omdat dat gangetje wel loopt - sla ik dat even over en kom ik uit op de 'bijzondere' activiteiten van afgelopen week.

Hoera, het begon meteen met een feest. Anna was namelijk jarig - en jarig zijn moet gevierd worden. Ik kan je vertellen dat jarig zijn op exchange een feest geeft! Dus zo ook het feest van Anna - in the 'Red Bar' op een dak van een shoppingmall. Lang zal ze leven - hieperdepiep Hoera!

De woensdag was het tijd voor locaal eten. Dat betekent je loopt door een locale straat en zoekt naar een restaurant met totaal geen ambiance. Verder chopsticks op tafel, een kan met thee en saaie witte tafels en de keuken die niet de 'Smaakpolitie' keuring zou komen. Daar hadden Joke, Anna, Kristin en ik behoefte aan. Volgens mij heb ik er wel de prijs voor moeten betalen, door vervolgens een paar dagen een maag te hebben die een klein beetje van streek was, maar desondanks was het de moeite waard. Verbazingwekkend konden ze de bestelling opnemen in het Engels... Want het was ons toch al heel snel duidelijk dat er weinig tot geen internationale studenten daar over de vloer kwamen.
Ik raad het iedereen aan - want lokaler kan het niet :). Het uitzicht wil ik jullie dan ook niet weerhouden. Dus mocht je ooit nog eens in Hong Kong komen - dan kun je het terugvinden ;).. owja, Queensroad!

De vrijdag zou de 'Nederlandse dag' moeten worden. Niet dat ik er echt behoefte aan had - in de zin dat ik het Chinese eten helemaal beu was (nee helemaal niet) of dat ik mijn Nederlands moest blijven trainen of dat ik echt zin in een kroket had. Maar zeg nou zelf soms speelt dat nationaliteitsgevoel wel eens op als je met zoveel Nederlanders bent EN er heel toevallig een Nederlandse beurs ergens in Hong Kong is (of eigenlijk had moeten zijn) EN er een Nederlandse film gedraaid wordt op de universiteit. Al die factoren samen sporen je toch wel aan om je nationaliteit weer eens naar boven te halen. Daar stonden we dan - Shari, Krit, Joke en ik - klaar voor vertrek naar de beurs. Maar (de grote Maar) de beurs was er niet meer. Alleen de molen stond er nog. Eén ding hadden we echter wel - Hollandsche drop... Dankje mama!
Dus een half uur later zaten we weer in de universiteits aula met een bord rijst en curry in Aziatische stijl. En eigenlijk had ik daar meer behoefte aan dan een kroket.
Natuurlijk hadden we nog wel de Nederlandse film; Offscreen. Onze vertegenwoordiging kon daar natuurlijk niet ontbreken .... Na de film ben ik samen met Jen en Kristin een drankje gaan doen in Hong Kong's uitgaansarea Lan Kwai Fung. En zoals het hoort, een Hong Kongse afsluiter - een live concert in het Kantonees van de groep 'My little Airport'.

Het weekend was rieleksen, rieleksen, dubbel rieleksen en vooral veel slapen. Zoals de week begonnen was met een verjaardagsfeestje, sloot de week zich weer af met een verjaardagsfeestje van Zaira (een internationale studente uit India)...Een feestje inclusief internationale verjaardagsliedjes, felicitaties en verjaardagsgewoontes!

Tot aan hier is het kopje universiteit een beetje ondergeschikt. Het zou onterecht zijn in deze blog als ik hier niet een paar regels aan zou wijden. Er is namelijk iets wat ik graag even wil delen. Afgelopen week is de nieuwe Wereld Universiteits Ranking weer gepubliceerd.
De University of Hong Kong -mijn studiehaven op dit moment- bevindt zich op nummer ACHTTIEN van de wereld! Wat ben ik toch weer een geluksvogel om hier te mogen studeren!

Over universiteiten gesproken. Vandaag was er hoogbezoek aan de HKU. De School of Business van de Universiteit van Amsterdam -mijn thuisstudiehaven- kwam namelijk een bezoekje brengen aan de University of Hong Kong. Op dit moment is de School of Business allerlei directe exchange programma's aan het organiseren tussen de economie faculteit in Amsterdam en economie faculteiten in universiteiten in China, Vietnam en Hong Kong - waaronder de faculteit waar ik op dit moment bevind aan de HKU. Dus was ik de aangewezen persoon om al mijn ervaringen te delen...en die zijn meer dan positief.
Zo positief....dat ik er nog even niet aan wil denken om terug naar die Niederlanden te keren..

Maar missen doe ik jullie wel..
Daarom deze keer een extra dikke knuffel!